ช่วงนี้บอสไม่อยู่ งานเลยไม่มาก ดังนั้นที่ทำงานจึงจัดอบรมพนง.

ซึ่งเราเอง ไม่ได้เข้าอบรมในครั้งนี้ ดังนั้นก็ต้องอยู่รับผิดชอบงานในส่วนของเรา

 งานที่เราทำจัดเป็น service อย่างหนึ่ง ตอนแรกไม่นึกว่าจะทำได้ แต่สุดท้าย อยู่มาสองปีแล้ว (ยังไม่เคยคิดจะออก)

แต่วันนี้มันมีเรื่องเกิดขึ้น

ลักษณะงานของเรา ต้องทำงานส่งต่อไปให้แผนกอื่นๆ วันนี้ งานไม่เยอะ แต่ในความรู้สึกเรา ทำไมกลับเหนื่อย

รู้สึกว่า process มันแปลก ไม่ไหลลื่น ทั้งๆ ที่อัตรากำลังคน ที่รองรับ ยังไงก็พอ

 

แต่ว่าวันนี้ได้กินข้าวบ่ายโมง

 

โอเค  มันอาจจะไม่ได้แย่มาก แต่ต้องดึงเอาคนที่เข้าประชุม ออกมาช่วย

 

คำถามคือ ทำไมมันเป็นอย่างนั้น???

 

เราเองรับผิดชอบในส่วนงานของเรา ไม่ได้มองเห็นภาพรวม ดังนั้นวันนี้เราคุยกับเพื่อนร่วมงานกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ว่ามันแปลก ทั้งๆ ที่ดูปริมาณงานแล้ว วันนี้ชิลมาก 

 

กลายเป็นว่า คนอีกแผนกหนึ่ง มาเห็นว่าเราจับกลุ่มคุยกัน

 

แล้วไปพูดต่อ ไปบอกต่อว่า พวกเราจับกันเป็นกลุ่มๆ แบ่งพรรค แบ่งกลุ่ม

 

ตลกไหม?

 

หลังจากนั้นเรื่องก็ถึง หัวหน้าที่ และหลังจากนั้น มันก็กลายเป็นฉากๆ หนึ่งในละคร ที่เต็มไปด้วยซีนอารมณ์

 

ดราม่า ล้วนๆ

 

จนพี่ที่อยู่ใ นเหตุการณ์โทรมาถามเรา ว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมมันถึงดู เป็น "เรื่องใหญ่" ได้ขนาดนี้

 

เราก็เล่าไปอย่างด้านบนนี่แหละ ว่า งานไม่เยอะ แต่มัน ไม่flow รู้สึกการกระจายงาน และวางคนมันแปลก

 

แล้วมันไปออกซี นอารมณ์ ร้องห่มร้องไห้ ได้อย่างไร?

 

พรุ่งนี้จะเป็นยังไง หัวหน้าจะเรียกเราคุยไหม? เราก็ไม่รู้ แต่อย่างหนึ่งที่เราได้เรียนรู้ก็คือ

 

ไม่เข้าใจ ก็ต้องถาม อย่าคิดไปเอง เพราะการที่หยิบโน่น ผสมนี่ แล้วเอาไปบอกต่อ โดยที่ความจริง ก็ไม่เคยถาม

 คิดว่าคนอื่นจะเอาไปนินทา ไปว่าลับหลัง?

 

อยากถามมาก (เดี๋ยวก็บอกว่า แรงไปอีก)  ว่ามีอะไร ให้ต้องน่าอิจฉาเหรอ?

 

ช่วยแจกแจงมาเป็นข้อๆ เลยได้ไหม ว่าอะไรทำให้คิดอย่างนั้น

 

คนเรามันกลับบ้านด้วยกัน นิสัย การมองโลกใกล้เคียงกัน งานอดิเรกคล้ายคลึงกัน มันก็ต้องคุยกันบ่อยเป็นธรรมดา

อย่าได้เอาสิ่งที่ตัวเองคิด และยึดเป็นบรรทัดฐาน มาตัดสินคนอื่น

เพราะสเกลของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน

 

และที่เราไม่เข้าใจก็คือ หัวหน้า ก็ต้องเข้าใจ nature ของลูกน้องตัวเองไม่ใช่เหรอ? ว่าเป็นยังไง?

แต่ตรงนี้เรายังไม่อยากด่วนสรุป เพราะว่าเขายังไม่เข้ามาคุยกับเรา

 

คิดๆ ไป แล้วทำไมต้องเป็นเราด้วยล่ะ??? 

 

 

วันนี้จบวันแบบ งงๆ  แล้วก็รู้สึกเหนื่อย (แต่ว่าไม่มาก)

ไม่เก็บมาคิดมาก เดี๋ยวก็ลืม เพราะสำหรับเราแล้ว มันไม่มีประเด็นอะไรที่ทำให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เลย

 

 

นอกจาก การคิดไปเอง ทึกทักเอาเอง และสรุปเอาเอง ของคนๆ เดียว

Comment

Comment:

Tweet