วันนี้คุยเสร็จเรียบร้อยแล้ว
กลายเป็นว่ายืดอายุตัวเองไปอีกสองเดือน
แต่หลังจากได้คำตอบเรื่อง "โปร" คงจะโดนเรียกไปคุยอีก ว่าจะเอายังไง
คำตอบเรามีอยู่ในใจอยู่แล้วล่ะ ตอนนี้ว่าไม่อยากกลับไปอีก
ไม่อยากทำ ไม่อยากเข้าไป
แต่อีกสองเดือนข้างหน้า เราอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
อะไรก็ไม่แน่นอนหรอก
แต่ที่รู้ ถ้าทำแล้วเราเองลำบากใจ ก็ไม่ต้องไปทำซะ เพราะคนอื่นน่ะ ไม่ได้มาลำบากใจกับเราด้วยสักหน่อย
ในเมื่อมีโอกาส ที่จะเลือก ก็เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองสบายใจก็แล้วกัน
(และมันก็ไม่ไปเดือดร้อนคนอื่น เชื่อคำที่ป๊าสอนนะเนี่ย!)
วันนี้นั่งเรือกลับมา โชคดีที่ทัน ทุกวันนี้เวลาไปทำงาน ขาไปจะนั่งเรือไป เรือด่วนเจ้าพระยานั่นล่ะ
มีบางคนที่เรารู้จัก เขาบอกว่า เขากลัวเรือ ยอมนั่งรถเมล์ไปทำงานดีกว่า
แต่สำหรับเรา เรารู้สึกดีทุกครั้ง แม้ว่ามันจะร้อนไปหน่อย (ถ้าไปช้าโดนบังคับเลือกนั่งฝั่งที่แดดส่อง)
แต่บรรยากาศริมน้ำ มันทำให้รู้สึกดี เป็นการเริ่มต้นวันที่ดีนะ อย่างน้อยก็สำหรับเรา
ข้อดีของการไปทำงานโดยนั่งเรือก็คือ ควบคุมเวลาได้ เพราะตารางออกเรือมันจะตรงเวลา ไปถึงจุดหมายก็พอคำนวณได้ ผิดกับการนั่งรถเมล์
เชื่อไหม ว่าเราเป็นคนไม่เคยกะเวลาเดินทางถูกเลย เพื่อนเราจะเป็นคนกะให้ตลอด
ตลกดี นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เราไม่ถนัด ต่อให้มีประสบการณ์มากแค่ไหน มันก็ไม่ถนัดอยู่ดี
พอๆ กับเรื่องการอ่านแผนที่นั่นล่ะ ที่อ่านไม่เป็น ทำยังไงก็อ่านไม่เป็น สงสัยคงต้องฝึกอีกนาน ไม่ก็รอให้มีรถก่อนละมั้ง? (แล้วจะขับ!)
คิดแล้ว อยากถอนหายใจ ให้กับวันนี้ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไร แต่ตอนนี้มีความสุข มันก็น่าจะดีใจอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
ถ้าเป็นไปได้ ขอให้มีเรื่องดีๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตด้วยเถอะ